Autor: Agnieszka Olszewska

Zdrada to doświadczenie osnute tajemnicą, zakazami i tabu a jednocześnie powszechne  i można rzec, stare jak ludzkość.

Bywa, że pogrąża zarówno osobę zdradzoną, jak i zdradzającą w głębokim kryzysie egzystencjalnym i psychologicznym. Wywołuje emocjonalne zamieszanie, w którym splatają się miłość i nienawiść, pożądanie i wstręt. Jednocześnie może stać się momentem przełomowym — wyzwalaczem zmiany i rozwoju relacji.

Z perspektywy psychoanalitycznej zdrada jawi się jako wydarzenie relacyjne o głębokich korzeniach w nieświadomości indywidualnej i społecznej. Odwołując się do koncepcji pola relacyjnego w psychoterapii, zaproszę słuchaczy do wspólnego namysłu nad tym, do jakiej intersubiektywnej przestrzeni para, której przydarzyła się zdrada, zaprasza terapeutę — i jakie wyzwania oraz możliwości otwiera to w pracy klinicznej.

Wystąpienie podejmuje temat niewierności z perspektywy psychoseksualnej, odchodząc od uproszczonego rozumienia zdrady jako jednoznacznego aktu seksualnego i moralnego naruszenia relacji. Wykład zaprosi uczestników do refleksji nad tym, jak definiujemy niewierność w gabinecie terapeutycznym oraz w jakim stopniu jej znaczenie jest relacyjne, kontekstualne i negocjowane w obrębie danego związku. W tym kontekście pojawi się również refleksja nad tym, co dzieje się z relacją seksualną po doświadczeniu niewierności oraz w jaki sposób klinicysta może wspierać ten obszar pracy z klientem. Rozważona zostanie również możliwość rozumienia niewierności jako potencjalnego momentu rozwojowego dla relacji oraz wyzwania, jakie stawia to przed terapeutą pracującym z parą lub jednostką po doświadczeniu zdrady.